Om nu na te gaan hoe goed het oor en de hersenen in staat zijn om geluiden te analyseren en om te zetten in betekenisvolle delen, wordt het spraakaudiogram afgenomen. Hiermee wordt gekeken naar hoe goed het oor verschillende klanken van elkaar kan onderscheiden, met andere woorden hoe goed de spraakverstaanvaardigheid of het discrimineren is.
Bij het afnemen van het spraakaudiogram kijken we eerst naar de prestaties van het oor onder de meest gunstige condities, namelijk in een rustige omgeving. Een veel gehoorde klacht van slechthorenden is echter het slecht kunnen verstaan van spraak in omgevingslawaai. Daarom is het noodzakelijk deze test te herhalen in rumoer.
- Spraakaudiometrie in stilte
In een spraakaudiogram wordt grafisch vastgelegd hoe goed je verschillende klanken kunt onderscheiden. Bijvoorbeeld de verschillende klanken in “bak-dak-pak-zak-mak-lak-tak”. Eigenlijk wordt hier het verschil tussen “horen” en “verstaan” getest.
De testpersoon krijgt via een koptelefoon eenvoudige woordjes te horen op een verschillend volume. Deze woordjes, op wetenschappelijke wijze geselecteerd voor deze test, moeten worden nagezegd. Het resultaat wordt vergeleken met een normgroep van jonge personen van 18 jaar zonder gehoorklachten.
Concreet betekent het dat een normaalhorende nog probleemloos 100 % verstaanbaarheid haalt op een zacht stemniveau van 40 dB.
