Naar schatting heeft in Europa één op de zeven mensen in meer of mindere mate last van een verminderd gehoorvermogen en is dus ook in meer of mindere mate slechthorend. In veel gevallen is het gehoorvermogen zodanig achteruitgegaan dat er problemen ontstaan bij het volgen van gesprekken.
Slecht horen kan verschillende oorzaken hebben.
- overdreven lawaai bijvoorbeeld
- bepaalde medicijnen kunnen ons gehoororgaan schade
- bij de meeste mensen gaat het gehoorvermogen met de leeftijd in ieder geval geleidelijk aan achteruit. Slechthorendheid kan zich echter ook op jongere leeftijd voordoen, zelfs bij heel jonge kinderen of bij pasgeborenen.
- ook erfelijkheid kan soms een rol spelen.
Meestal ontstaat slechthorendheid geleidelijk aan, waardoor de persoon in kwestie er zelf in het begin maar weinig van merkt. Doordat de zachte geluiden in de omgeving geleidelijk aan zachter en zachter worden, valt het vervagen ervan niet of nauwelijks op. Totdat ook de zachte medeklinkers, zoals de m, b, n, f, s, v, w niet meer goed hoorbaar zijn.
Vaak merken gezinsleden of collega's het eerst op dat iemand slechthorend is. Zij moeten alsmaar herhalen wat ze net vertelden of zij storen zich aan tv of radio die telkens een niveau luider wordt gezet. Op het moment dat de slechthorende zelf tot het besef komt dat hij niet meer zo goed hoort, is het proces van gehoorverlies meestal al een tijd aan de gang (onderzoek wees uit dat een dergelijk proces tot 7 jaar kan duren).
Telefoneren gaat minder vlot en ook de zachte passages in de muziek lijken eerder stille momenten. Vooral in gezelschappen zoals bij recepties en verjaardagen verloopt een gesprek stroef. Ook buiten op straat en in situaties met achtergrondlawaai is communiceren moeilijk.
De eerste stap om die gehoorproblemen op te lossen wordt vaak lange tijd uitgesteld. Dit terwijl een onbehandeld slecht gehoor aanzienlijke negatieve sociale en emotionele consequenties kan hebben. Dit blijkt namelijk uit een Amerikaans onderzoek uitgevoerd door de “The National Councel on the Aging” (NCOA) onder 2300 volwassenen met gehoorproblemen. De onbehandelde oudere slechthorenden hebben vaker last van depressies en neerslachtigheid, maken zich vaker zorgen, vertonen zich soms angstig en zijn vaker paranoia en minder sociaal actief. Daarnaast zijn de onbehandelde slechthorenden emotioneel labieler en onzekerder. Deze studie helpt eindelijk de mythe uit de wereld dat het onbehandeld laten van slechthorendheid niet zo veel kwaad kan. Senioren die overigens wel hoortoestellen dragen geven aan dat zij zich beter voelen en betere relaties hebben met hun familie. Daarnaast ondervinden zij een verbeterde mentale gezondheid en gaan ze terug onafhankelijk en zeker door het leven en blijven de cognitieve functies langer intact.
Hoortoestellen hebben dus een positief effect op de levenskwaliteit en het welzijn van de slechthorende.
Slechthorendheid kan ook plots ontstaan van de een op de andere dag. Meer dan eens gaat slechthorendheid ook gepaard met oorsuizen (tinnitus) wat een extra belasting vormt (meer over oorsuizingen: zie verder).
3.1 Oorzaken en vormen van slechthorendheid
3.1.1 Voorbeelden van verworven perceptief gehoorverlies
3.1.2 Aangeboren perceptief gehoorverlies
3.1.3 Voorbeelden van verworven geleidingsverlies
3.2 Wat is geluid?
3.2.1 De geluidsintensiteit
3.2.2 De frequentie
3.2.3 Geluid als bron van contact
3.2.4 Geluid als waarschuwing en alarmering
3.2.5 Geluid als bron van genot
3.3 Meest gebruikte gehoortesten
3.3.1 Toondiagram
3.3.2 Niveau van onaangename luidheid
3.3.3 Spraakaudiogram
Terug naar de hoofdapgina, dossier horen en verstaan.