Wat betekent "gehoorverlies"?
Gehoorverlies is elke vorm van afwijking, hoe miniem ook, ten opzichte van het normale gehoor. Het is trouwens een hedendaagse uitdrukking die elke vorm van slechthorendheid aangeeft.
In de volksmond wordt dit vaak geassocieerd met “doof zijn”, maar dat is een totale misvatting. Er zijn honderden, duizenden vormen van gehoorverlies, praktisch iedereen hoort anders. Toch veralgemenen velen onder ons het gehoorprobleem tot een “té zichtbaar” gegeven: doofheid.
Iemand die doof is valt op omdat die niet meer reageert op geluid of spraak indien hij er niet rechtstreeks bij betrokken is. Is een zwaar slechthorende of dove persoon echter wel bij het gesprek betrokken, dan kan deze via liplezen, gebaren en eventueel de hulp van hoortoestellen toch reageren. Deze groep mensen is echter in de minderheid als we spreken over “personen met gehoorverlies”!
De meeste personen met een gehoorverlies hebben een onzichtbaar probleem!
Gehoorverlies is in de meeste gevallen onzichtbaar en daarom wordt er ook zo weinig over gesproken. Vaak gaan lichte vormen van slechthorendheid ongemerkt voorbij, ook al omdat de betrokkenen de neiging vertonen hun gehoorverlies te “verstoppen”. Vandaar ook dat er zo weinig onder hen op raadpleging komen:het is toch logisch dat je minder goed hoort op leeftijdde betrokkene ontkent het bestaan van een gehoorprobleem uit angst voor de link met ouder wordengehoorverlies komt weinig opmerkzaam, progressief, verraderlijk en achterbaks voorhet stigmatiserende karakter van slechthorendheidhet dragen van een hoortoestel duidt “zichtbaar” op een handicap, zeker indien in de meeste gevallen twee hoortoestellen noodzakelijk zijnhoortoestellen compenseren geen normale orenhet is geen prioritair gezondheidsprobleem voor de ouderenhoortoestellen die fluiten zijn niet elegant en kosten veel, vooral aan batterijtjes.
“Als je niet kan zien, ben je gescheiden van de dingen;
als je niet kan horen, ben je gescheiden van de mensen.”
(Immanuel Kant)
Inderdaad …
Horen is onmisbaar voor het communiceren – we horen niet alleen woorden, maar ook nuances in klank die vaak de precieze betekenis bepalen – en voor het leren van een taal.
Daarnaast is horen nodig om naar geluiden, signalen of muziek te luisteren. Het is trouwens ook een nuttig instrument voor de oriëntatie; zo hoort iemand een naderend voertuig eerder dan het te zien is en weet daardoor al uit welke richting het komt.
Vanaf 40 jaar gaat het gehoor er vandoor.
Uit cijfers blijkt dat één op de zeven Europeanen niet volledig hoort en dat bij één op de tien van hen het gehoor zo slecht is, dat hoortoestellen zouden kunnen helpen.
Uit onderzoek (Maastrichts verslag over gehoorverlies, 1999) is ook gebleken dat slechts een minderheid (in de EU minder dan 14%) van de personen die baat zouden kunnen hebben bij hoortoestellen, er ook werkelijk gebruiken.
Hoewel mensen van alle leeftijden gehoorverlies kunnen hebben, vinden we het grootste gedeelte terug in de groep ouder dan 60 jaar. Ouderdom is dan veelal de oorzaak van hun gehoorproblemen. Gehoorvermindering is geen proces dat pijn doet en daarom wordt het vaak niet serieus genomen.
De mate van gehoorverlies is per persoon verschillend
Tussen de twee extremen van goed horen en niets horen ligt een ontzettend groot aantal gradaties van gehoorverlies.
De termen om de mate van gehoorverlies te omschrijven zijn licht, matig, ernstig en zeer ernstig. Meestal is er sprake van licht tot matig gehoorverlies.
Waar staan die verschillende omschrijvingen voor?
- Licht gehoorverlies: problemen bij het horen van zachte geluiden, moeilijkheden bij het goed verstaan van spraak in een lawaaiige omgeving.
- Matig gehoorverlies: problemen bij het horen van zachte en iets hardere geluiden, aanzienlijke problemen bij het verstaan van spraak, vooral met achtergrondgeluid
- Ernstig gehoorverlies: iemand hoort sommige harde geluiden wel, maar communicatie is niet mogelijk zonder hoortoestellen.
- Zeer ernstig gehoorverlies: iemand hoort sommige heel harde geluiden wel, maar communicatie is niet mogelijk zonder hoortoestellen.
Hoe we horen?
Om alles perfect te horen hebben we twee oren nodig...
Onze beide oren werken als een soort radar, waarmee we geluidssignalen “ruimtelijk” kunnen opvangen. In de complexe structuur van het oor worden de ontvangen signalen verwerkt en doorgegeven aan de hersenen, die alles interpreteren.
Nemen we bv. het geluid van een naderende auto. Het dichtstbijzijnde oor vangt het geluid iets eerder en iets sterker op dan het andere oor. Met de zorgvuldig verwerkte geluidsinformatie van elk oor kunnen de hersenen nu bepalen uit welke richting het geluid komt en hoe dichtbij de vrachtwagen ongeveer is.
Dit zijn de voordelen van twee goed horende oren:
- perfecte bepaling van de richting van geluid
- het is veel makkelijker om spraak te verstaan in lawaaiige omgevingen
- een uitstekende, volle geluidskwaliteit
- een evenwichtig gehoor en een rustgevend gevoel
- nauwkeurig inschatten van de geluidssterkte
Terug naar de hoofdpagina, dossier horen en verstaan.